تن از ساكنان شهر را كشتند و حرمت آن قبر شريف و شهر مقدس را شكستند . « 1 » در سال 1222 ه . ق نيز همين كار تكرار شد و سپاه وهابىها متشكل از بيست هزار جنگجو به فرماندهى همان سعود بن عبدالعزيز به نجف و كربلا حمله كردند . « 2 » در سال 1258 ه . ق بار ديگر اين كار زشت ، در روزگار سلطان عبدالمجيد عثمانى و به دست نجيب‌پاشا تكرار شد . فرد ياد شده شهر مقدس كربلا را مورد حمله قرار داد و حرمتش را شكست و شمار بسيار زيادى از ساكنانش را به قتل رساند . ا « 3 » در سال 1411 ه . ق حسين كامل يكى از بدخوترين ياران صدام تكريتى ، حاكم عراق ، به شهر كربلا حمله كرد و قبر مقدس امام حسين عليه السلام را به توپ بست و شمار زيادى از ساكنان شهر را كشت ! آنچه سركشان را مىترساند و دل آنان را از بيم صاحب اين قبر به وحشت افكنده است ، چيزى جز وحدت حقيقى ميان حسين و اسلام ناب محمدى ، كه بقايش مرهون بقاى عاشوراى حسين عليه السلام گرديد ، نيست . عاشورايى كه چراغ راه و سرمشق همه نهضت‌هاى حقّهء اسلامى است . مقطع دوران ظهور در اين مقطع پيروزى حسينى در روز عاشورا ، از خلال وحدت تنگاتنگ ميان قيام امام حسين عليه السلام و قيام حضرت مهدى و نيز ميان پيروزى حسينى و پيروزى جهانى ولى عصر به گونه‌اى روشن و ترديدناپذير تجسم مىيابد . براى كسى كه در روايت‌هاى مربوط به اين دو قيام بزرگ تأمل بورزد ، روشن مىشود كه گويى مجموعه رويدادهاى قيام امام حسين عليه السلام از سه فصل تشكيل مىشود :

--> ( 1 ) - ر . ك . شهداء الفضيله ، ص 288 ، 303 و 306 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان .